ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΩΔΩΝΗΣ-ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ "ΥΜΝΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΙΕΡΟΝ ΚΑΙ ΜΑΝΤΕΙΟΝ ΝΑΙΟΥ ΔΙΟΣ ΚΑΙ ΔΙΩΝΗΣ"

AIΩΝΕΣ ΜΕΤΑ ΗΧΗΣΕΝ ΥΜΝΟΣ Κι οι πέτρες της Δωδώνης τον αντιλάλησαν στης Οικουμένης τα πέρατα!

«Της Σκαπάνης φως αμαρτύρητον Θεσπεσία Γη, Ιερό Διός Ναΐου και Διώνης Ζευ Πελασγικέ, Παντεπόπτα Δέσμην πτερωτού κεραυνού κρατών Ματέρα Γη. Μήτρα ατελεύτητος Η τα πάντα δίδουσα, ύδωρ και καρπόν εύχυμον Ιερά πολύγλωσσος Δρυς, Σελλοί, Ελλοί, Σελλά «Την δε Ζευς εφίλησε» ………………………………. Ιερά πολύγλωσσος Δρυς Δια των Πελειάδων Επιφάνεια θεία Το φως , το φως ανεκλάλητον Κάλλος το ανέσπερον. Το φως, το φως, το φως. Σελλοί, Ελλοί, Ελλά.»

Ήταν της φηγού των φύλλων το θρόισμα ή ήταν του θεάτρου του αρχαίου η ασύγκριτη ηχώ, που προσωποποίησε την ιερή στιγμή της απόδοσης τιμής κι ευγνωμοσύνης στην γενέτειρα μιας ποιήτριας και στο Μαντείο της Δωδώνης; Ή μήπως ήταν η επίκληση του «θείου» για επούλωση των πληγών της ανθρωπότητας, για επίτευξη της Ενότητας των Ελλήνων; Ό, τι κι αν ήταν, οι στιγμές στο Αρχαίο Θέατρο της Δωδώνης το βράδυ της 16ης Ιουλίου 2022, κάτω από τον έναστρο ουρανό της Ηπείρου, υποβλητικές, μεγαλειώδεις, θεραπευτικές στάλαξαν ίαμα και μέθη και κατάνυξη στις ψυχές όλων, όσοι ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα της Δωδωναίας ποιήτριας Γιώτας Παρθενίου και παραβρεθήκαμε στην Παγκόσμια Πρώτη Εκτέλεση του « Ύμνου εις το Ιερόν και Μαντείον Ναΐου Διός και Διώνης». Ενός Ύμνου εμπνευσμένου, που μελοποιήθηκε από τον Κώστα Λώλη και απογειώθηκε κυριολεκτικά με την επιτυχημένη παρέμβαση-ενορχήστρωση του μεγάλου μαέστρου-ενορχηστρωτή-συνθέτη της Συμφωνικής Ορχήστρας της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κέρκυρας κ. Άλκη Μπαλτά και την μελωδική απόδοση της πολυμελούς Δημοτικής Χορωδίας Κερκύρας «ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ», υπό τη Δ/νση της κ. Δήμητρας Καλογεροπούλου. Συρρεύσαμε από νωρίς στο ιερό χώρο, με χτυποκάρδι κι εμείς και δέος. Πέσαμε πάνω στις πρόβες της ορχήστρας που τις παρακολουθήσαμε με ευχαρίστηση. Την ώρα εκείνη ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα ζωγράφιζε με χέρι αόρατο, με μαγευτικές πινελιές και χρώματα, το τοπίο. Αυτή ήταν η πρώτη , μεγάλη ικανοποίηση που γευτήκαμε!

Η έναρξη σηματοδοτήθηκε από την παρουσία και τους χαιρετισμούς των σημαντικών παραγόντων που συνδράμανε στη διοργάνωση της Συναυλίας υπό την Αιγίδα του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων και κηρύχτηκε από την Πρόεδρο του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ιωαννιτών κ. Ελένη Ακονίδου με την ανάγνωση του χαιρετισμού του Πρόεδρου της Βουλής κ. Κώστα Τασούλα, που μεταξύ άλλων τόνιζε: « Αμετάθετες υποχρεώσεις δεν θα μου επιτρέψουν τελικά να είμαι μαζί σας, ωστόσο επωφελούμαι της ευκαιρίας για να ευχαριστήσω και να συγχαρώ όλους τους συντελεστές αυτής της υψηλού επιπέδου πολιτιστικής πρωτοβουλίας που μέσα σε έναν ιστορικά και πνευματικά υποβλητικό χώρο αναγνωρίζει και διδάσκει. Ο Ύμνος σε εξαίρετη τόσο ποίηση , όσο και σύνθεση της Γιώτας Παρθενίου και του Κώστα Λώλη, που ακούγεται σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση, είναι η έκφραση του δέους και του απέραντου σεβασμού και αναγνώρισης προς τη Δωδώνη, μιας άξιας και ευαίσθητης πλαστουργού του λόγου, της γνωστής σε όλους μας Γιώτας Παρθενίου, ενώ «Το τραγούδι του νεκρού αδελφού» του ανεπανάληπτου Μίκη Θεοδωράκη, μας διδάσκει , ήδη από το 1962, όταν και πρωτακούστηκε «με μουσικές εξαίσιες , με φωνές» το βηματισμό της ενότητας μέσα από τα πάθη της σύγκρουσης». Αμέσως μετά χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Ιωαννιτών κ. Μωϋσής Ελισάφ που αναφέρθηκε λεπτομερώς στη μεγάλη σημασία του γεγονότος, στις δυσκολίες της διοργάνωσης και στο πρόγραμμα της βραδιάς. Ο Δήμαρχος κ. Ελισάφ μεταξύ άλλων είπε: «Είναι τιμή μου να βρίσκομαι εδώ, απόψε, μαζί σας, σ’ αυτό τον ιερό χώρο και θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές και ιδιαίτερα την κ. Παρθενίου για τη σύλληψη της ιδέας, τη γενική επίβλεψη κι επιμέλεια της σημερινής εκδήλωσης, την επιμονή και υπομονή της για την υλοποίηση αυτής της εξαιρετικής ιδέας αλλά και τη δημιουργική και καλλιτεχνική της φλέβα που συμβάλλει σήμερα, όπως και τόσα άλλα, άλλωστε, χρόνια στην καλλιτεχνική και πολιτιστική ζωή της περιοχής μας. Είμαστε τυχεροί που βρισκόμαστε σ’ ένα κόσμημα της ανθρωπότητας. Σε μια γωνιά της Ευρώπης που οι ίδιοι συχνά θεωρούμε ξεχασμένη και που ο ίδιος αυτός μαγικός χώρος έρχεται να θυμίσει στον επισκέπτη. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που ταξιδεύουν από μακρινές γωνιές του πλανήτη για να ζήσουν αυτή τη μυστικιστική γοητεία του χώρου τούτου, τον πλούσιο πολιτισμό μας που έρχεται από τα βάθη των αιώνων κι αυτή την απαράμιλλη αισθητική..». Στη συνέχεια χαιρέτησε ο πρόεδρος της Φ. Ετ. Κέρκυρας κ. Σπύρος Παδοβάς που παρουσίασε εν συντομία το ιστορικό και τις σημαντικές επιδόσεις της Συμφωνικής Ορχήστρας Κέρκυρας και της Δημοτικής Χορωδίας «ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ» που έχουν ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο σχεδόν, κάνοντας γνωστή την Κέρκυρα παντού!

Κι επιτέλους έφτασε η μεγάλη στιγμή: Ο μαέστρος κ. Άλκης Μπαλτάς πήρε τη θέση του, το ίδιο και ο αφηγητής κ. Χρήστος Μπογδάνος. Με συγκίνηση και δέος το πλήθος των «προσκυνητών» που υπερέβαινε τα 1500 άτομα, παρακολούθησε το Α’ Μέρος της Συναυλίας και καταχειροκρότησε τους εκτελεστές-καλλιτέχνες , την ποιήτρια, τον συνθέτη αλλά και τον νεαρό τραγουδιστή, μέλος της Χορωδίας και σόλο τενόρο κ. Φίλιππο Μπουμπάρα. Ακολούθησε το Β’ Μέρος. Ένα συγκινητικό αφιέρωμα στον Μεγάλο μας, πρόσφατα εκλιπόντα Μίκη Θεοδωράκη και στην Ενότητα των Ελλήνων, της οποίας ο ίδιος μια ζωή ολόκληρη υπεραμύνθηκε. Ποιο άλλο τραγούδι του συνθέτη, παρά εκείνο το σπαραχτικό «τραγούδι του νεκρού αδελφού» θα μπορούσε να είναι πιο αντιπροσωπευτικό και πιο κατάλληλο για την περίσταση; Ένα είδος χρησμού, μια φωνή στεντόρεια, ένα μήνυμα περίτρανο: Toμήνυμα της ενότητας και της συμφιλίωσης ανάμεσα σε αδέλφια, σε συντοπίτες, σε ομοεθνείς αλλά και σε αλλοεθνείς, σε αλλόθρησκους και σε αλλόφυλους λαούς, σε όλη την υφήλιο! Καταπληκτικοί οι ερμηνευτές καλλιτέχνες. Τόσο τα μέλη της χορωδίας, η μετζοσοπράνο κ. Μαργαρίτα Συγγενιώτου και ο βαρύτονος κ. Γιώργος Άνθης , όσο και ο κ. Ζαχαρίας Γερασκλής στο σόλο μπουζούκι προκάλεσαν αίσθηση με την ερμηνεία τους οι πρώτοι και με τη δεξιοτεχνία του ο δεύτερος! Το θερμό χειροκρότημα του κοινού δεν είχε τέλος. Στο κλείσιμο της Συναυλίας τον λόγο πήρε η ποιήτρια Γιώτα Παρθενίου, η ψυχή της έμπνευσης και της υλοποίησης αυτής της ονειρεμένης και άρτιας καθ’ όλα διοργάνωσης. Βαθύτατα συγκινημένη, ντυμένη στα ολόλευκα ως ιέρεια του Μαντείου, με βλέμμα δυσανάλογα φλογερό σε σχέση με το μικροσκοπικό της δέμας, με φωνή ψιθυριστή που μόλις έβγαινε από τα τρεμάμενα χείλη της , είπε: «Aπόψε ζω την πιο μεγάλη συγκίνηση της ζωής μου και τη μοιράζομαι μαζί σας, εδώ στη γη της Δωδώνης που με γέννησε, στο ιερό και μαντείο της, αρχαία κοιτίδα του Ελληνισμού. Όραμα ήταν και οφειλή πριν 25 χρόνια. Εσωτερική ανάγκη να βρω τη δύναμη, το χρόνο, την ώρα, την έμπνευση να υμνήσω ένα από τα αρχαία μας ιερά και το αρχαιότερο μαντείο του Ελληνικού κόσμου. Όραμα να φτάσω στην πράξη, στο αποτυπώνειν στο σώμα και στο χαρτί, που γίνηκε πραγματικότητα. Υπήρξεν κάπου ένας Νομπελίστας ποιητής, το όνομά του Σέιμους Χήνυ που ομολογεί την πίστη του στην ικανότητα της ποίησης να χτίζει χώρους φαντασίας σαν φωλιές εκεί που αύριο θα έρθουν οι πραγματικότητες να κατοικήσουν. Όραμα και ήχησεν απόψε, Θεέ μου, (και που ας άργησε) με θείες μουσικές, ύστερα από χιλιάδες χρόνια ξανά Ύμνος στο Ιερό και Μαντείο της Δωδώνης. Και ήχησεν ακόμη «το τραγούδι του Νεκρού αδελφού» του Μίκη Θεοδωράκη, αυτής της γιγάντιας μορφής στη μουσική, με τα χέρια φτερούγες! Ήχησεν στην κοιλάδα της Δωδώνης και ως ψηλά στο όρος Τόμαρος και ως τις άκριες του κόσμου σε παγκόσμια πρώτη, Ύμνος ξανά, υπό την Αιγίδα του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων Κων/νου Τασούλα κι αισθάνομαι για τούτο βαθιά την ευγνωμοσύνη. Αισθάνομαι ακόμη ευγνώμων στη ζωή και τη θεία χάρη που μου δόθηκε η δωρεά της ποιήσεως, ευγνώμων στον μουσικοσυνθέτη Κώστα Λώλη και στον Διευθυντή ορχήστρας και ενορχηστρωτή του Ύμνου Άλκη Μπαλτά». Και συνεχίζοντας τις ευχαριστίες της προσωπικά σε έναν προς έναν τους λοιπούς συντελεστές τη Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας «ΠΑΛΑΙΑ», τη Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας «ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ», την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων και την Εταιρεία Λογοτεχνών & Συγγραφέων Ηπείρου (ΕΛΣΗ), έδωσε έμφαση στην πρωτοπόρα υποστήριξη του Δημάρχου Ιωαννιτών Μωϋσή Ελισάφ που «μας καλοδέχτηκε με τον συνθέτη, όταν θύρες ήταν κλειστές», στην χορηγό επικοινωνίας ΕΡΤ3, ΕΡΤ Ιωαννίνων και Κέρκυρας και στον Kορίνθιο σκηνοθέτη Κυριάκο Δημητριάδη που επιμελήθηκε το τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σποτ της συναυλίας. Και κατέληξε: «Απόψε αισθάνομαι πανευτυχής ανάμεσα προσκυνητών, προσκυνητής κι εγώ και βαθειά από την καρδιά μου σας ευχαριστώ. Απόψε , ανάμεσά μας βρίσκονται και δύο μεταφραστές του Ύμνου: Ο Ιταλός Γουλιέλμο Μπιάνκο (Guglielmo Bianco) και ο Ισπανός Τζουάν Ραμόν Λιαντός (Joan R. Lladόs) που ταξίδεψε από τη Βαρκελώνη. Τούτος ο ύμνος είναι το οφειλόμενο χρέος μου στη Γενέτειρα, η συνάντησή μου με την αρχέγονη ιστορία της Δωδώνης. Μια συνάντηση ιερού δέους, με λέξεις εξόρυξης. - Ήταν κάποτε ένα παιδί που πίστευε στα όνειρα και φοβόταν μην του κλέψουν το αρχαίο θέατρο της Δωδώνης, που μεγάλωσε πολύ, πολύ. Όμως , τώρα πια έμαθε πως κανείς και ποτέ δεν μπορεί να κλέψει το φως της Δωδώνης. Το φως, το φως, το φως ανεκλάλητο, κάλλος το ανέσπερο, το φως, το φως, Σελλοί, Ελλοί, Ελλά!»

Μαργαρίτα Φρονιμάδη-Ματάτση Αρχιτέκτων/ποιήτρια/ Μέλος ΕΛΣΗ/μέλος του Συλλόγου Ηπειρωτών Κορινθίας “η Πίνδος” και της Συντακτικής Επιτροπής της εφημερίδας του “Tα Ηπειρώτικα Νέα”.

Το χρονικό μιας όμορφης ποιητικής βραδιάς! Το καλωσόρισμα δύο νέων βιβλίων της Μαργαρίτας Φρονιμάδη-Ματάτση, μέλους του Συλλόγου μας Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η παρουσίαση των δύο νέων βιβλίων της Μαργαρίτας Φρονιμάδη-Ματάτση, που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας στην Κόρινθο. Η βιβλιοπαρουσίαση συνδιοργανώθηκε τη Δευτέρα, 30.5.22 από το Σύλλογο Ηπειρωτών Κορινθίας «η Πίνδος» και το Σύνδεσμο Πολιτικών Συνταξιούχων Ν. Κορινθίας με την υποστήριξη του βιβλιοπωλείου "ΚΙΒΩΤΟΣ". Μέλη και φίλοι των δύο φορέων από διάφορα σημεία του νομού, από Αγ. Θεοδώρους, Λουτράκι, Κιάτο, Χιλιομόδι, Κόρινθο κ.α. κατέφθασαν στην ώρα τους με κέφι και μεγάλη διάθεση επικοινωνίας, κάτι που όπως φάνηκε έχει λείψει πολύ το τελευταίο διάστημα, λόγω πανδημίας και όχι μόνο, από το κοινωνικό σύνολο. . Το Παρών έδωσαν οι πρώην βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Γεώργιος Τσόγκας και Μαρία Θελερίτη, ο πρώην αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού Πελοποννήσου –συγγραφέας Απόστολος Παπαφωτίου, οι πρόεδροι του Σωματείου Λόγου και τέχνης «Αλκυονίδες» κ. Όλγα Κονομόδη-Θωμά και της Μικρασιατικής Στέγης Κορίνθου κ. Βασιλική Ευστρατιάδου, ο γνωστός σκηνοθέτης Θεόδωρος Μαραγκός, οι ποιήτριες Ευαγ. Πανούση και Παυλίνα Μπεχράκη, ο ποιητής Κυριάκος Δοσαράς, ο ζωγράφος κ. Βασ. Κοζανίδης κ.α. Χαιρετισμό κι ευχές απέστειλαν οι: πρώην βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ κ. Γ. Ψυχογιός, η Aντιπεριφερειάρχης Κορινθίας κ. Αθηνά Κόρκα, ο Δήμαρχος Κορινθίων κ. Βασ. Νανόπουλος και η Γιαννιώτισσα ποιήτρια Γιώτα Παρθενίου. Την εκδήλωση συντόνισε άψογα η αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ηπειρωτών κ. Αμαλία Σούκουλη, η οποία αρχικά κάλεσε στο βήμα τους προέδρους των διοργανωτών φορέων κ. Ηρακλή Τσάνη και κ. Δημήτρη Αδαμόπουλο για ένα σύντομο χαιρετισμό. Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν τα δύο βιβλία, από διαφορετικό εισηγητή το καθένα. Το δοκίμιο «Χρεώστες στα νιάτα» παρουσίασε αναλυτικά και γλαφυρά ο συγγραφέας-τέως αναπληρωτής καθηγητής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου κ. Αριστείδης Δουλαβέρας που έκλεισε την εισήγησή του με τα παρακάτω λόγια: «Η κυρία Μαργαρίτα Φρονιμάδη-Ματάτση έκανε πολύ καλά και εξέδωσε αυτά τα χειρόγραφα γράμματα και ποιήματα της Λιλής Ιακωβίδη, ένα από τα οποία είναι αφιερωμένο «Στην ποιήτρια Ρίτα Φρονιμάδη, 16 ετών τότε, και έχει τίτλο « Η θεία ψυχή του Κόσμου», Χριστούγεννα 1971. Μάλιστα, η κ. Μαργαρίτα δεν περιορίζεται στη απλή καταχώριση των γραμμάτων και των ποιημάτων, αλλά μας δίνει πολλά εισαγωγικά στοιχεία, όπως ακούσατε, σε μια ωραία και γλαφυρή γλώσσα, για τη γνωριμία και, εν συνεχεία, τη σχέση της με την αείμνηστη ποιήτρια, αλλά και άλλα βιογραφικά της στοιχεία. Το βιβλίο εμπλουτίζεται με ενδιαφέρον φωτογραφικό υλικό προσώπων και αποσπασμάτων εφημερίδων, με επεξηγηματικές λεζάντες.Συνοψίζοντας, θα λέγαμε ότι η έκδοση του βιβλίου της κ. Μαργαρίτας Φρονιμάδη-Ματάτση αποτελεί καρπό ευγνωμοσύνης προς τη μέντορά της Λιλή Ιακωβίδη και μια ωραία συμβολή στη γνωριμία μας μαζί της. Έπειτα, μας δίνει ένα πλούσιο και ενδιαφέρον υλικό για τη δική της ποιητική αφετηρία και πορεία, που πέραν των άλλων, ενδιαφέρει τους συναδέλφους της λογοτέχνες, τους φίλους/φίλες της, και, φυσικά, τον ιστορικό της λογοτεχνίας.» Mεσολάβησε, τιμής ένεκεν, η απαγγελία του ποιήματος «Νάρχεσαι φωτεινή πνοή» που το είχε στείλει χειρόγραφο στη Μαργαρίτα η ποιήτρια Λιλή Ιακωβίδη όταν για λόγους υγείας βρέθηκε στο Παρίσι το 1971! Ακολούθησε η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Θεοί Άφαντοι» από την φιλόλογο-συγγραφέα κ. Δήμητρα Παπαναστασίου η οποία με εύστοχη παρατήρηση και διεισδυτική ματιά προσέγγισε αισθητά τα νοήματα και αποκάλυψε στο κοινό το βάθος της ποίησης της κ. Ματάτση. Μεταξύ άλλων η κ. Παπαναστασίου ανέφερε: «Η Μαργαρίτα με τους δυνατούς στίχους της μας εκφράζει όλους. Γιατί λέει με περίτεχνο τρόπο όσα κι εμείς έχουμε ανάγκη να βροντοφωνάξουμε και να μοιραστούμε. Γιατί αποτυπώνει το δικό μας πόνο, τη δική μας αγωνία για τον τόπο που μας φιλοξενεί, για τη φύση που καταστρέφουμε, για τη συμπεριφορά των ανθρώπων, για τον πόλεμο, για το άδικο, για την κοινωνική ανισότητα, για την κυριαρχία των λίγων που κατασπαρράσσουν σαν άγρια θηρία τις ζωές των πολλών. Των ανθρώπων και των λαών.Η Μαργαρίτα κοιτάζει ψηλά και βαθιά μέσα της , ψάχνοντας τη θεία Δίκη. Μα δεν τη βρίσκει. Κι αυτή είναι μια ακόμη πηγή θλίψης κι απογοήτευσης.Το υπαρξιακό ταξίδι σταματάει με σπαραγμό σε κάθε σταθμό……. Η Μαργαρίτα αναζητά τους ανθρώπους και τους θεούς . Μα οι άνθρωποι που φαίνονται είναι ελάχιστοι και οι Θεοί άφαντοι. Γιατί; Ένα εναγώνιο ερώτημα πλανιέται σε όλο το έργο. Ο Χριστός, ο Βούδας κι ο Αλλάχ γίνονται 3 σύμβολα υπαρξιακής και θεολογικής αναζήτησης μα απόκριση δεν υπάρχει. Το ερώτημα παραμένει αναπάντητο «Πού χαθήκατε;» Οι προσδοκίες και τα όνειρα των ανθρώπων συντρίβονται στη λαίλαπα του πολέμου. Στους ήρωες και στα θύματά του.Μεγαλύτερο, σχεδόν απέραντο και βαρύτερο από κάθε άλλο, το πλέγμα των σχέσεων εξουσίας...Η Μαργαρίτα ονοματίζει τους στυγνούς ηγέτες της γης και τους καταβαραθρώνει, μνημονεύοντας μόνο τους πραγματικούς αγωνιστές και καλώντας τους λαούς να πάρουν την τύχη στα χέρια τους. Και στη συνέχεια στρατεύει τους ποιητές με μια κατεπείγουσα κι επιτακτική προτροπή:«Πάρε και γράψε ποιητή,/ πένα , ξουράφι, κοφτερή/……/κάτσε και γράψε πως μπορεί/ σε χρόνου άστραμμα, σε μια στιγμή,/ της εκμετάλλευσης τ’ άπαρτο φρούριο/ ν’ ανατραπεί» . Στο βιβλίο αγγίζονται τα κοινωνικά προβλήματα, όσα ανέφερα, αλλά και όσα δεν ανέφερα, όπως το πρόβλημα των ναρκωτικών που μαστίζει τη νεολαία και την ίδα στιγμή που θίγει το πρόβλημα, προτάσσει και τη λύση του, την αγάπη για τους ανθρώπους, την αγάπη για τη ζωή, την αγάπη για τη φύση, την αγάπη για τους φίλους.» Στη συνέχεια σε μία έκτακτη παρέμβαση-έκπληξη αναγνώστηκε από τον κ. Δουλαβέρα μια κριτική που ο ίδιος είχε γράψει και δημοσιεύσει στο «Δελτίο» του Ιδρύματος Κορινθιακών Μελετών το 1999, εν αγνοία της Μαργαρίτας και αφορούσε την ποιητική σύνθεσή της «οι Αιρετοί». Ακολούθησε το τρίτο σκέλος του προγράμματος που περιλάμβανε απαγγελίες από την ίδια την ποιήτρια και επιλεγμένα έντεχνα Λαïκά τραγούδια από το Μουσικό σχήμα «ΟΝΕΙΡΟΒΑΤΕΣ», δηλαδή τη Δήμητρα Παπαναστασίου και τον Βαγγέλη Πετρόπουλο,ο οποίος και επένδυσε μουσικά τις απαγγελίες. Η βραδιά έκλεισε με τις Θερμές ευχαριστίες της ποιήτριας προς όλους, όσοι συνετέλεσαν σε αυτήν την επιτυχή διοργάνωση.

Έληξε αίσια και με επιτυχία αυτή η όμορφη λογοτεχνική βραδιά με την παρουσίαση του βιβλίου "ΡΑΓΙΑΣ-ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ 1821" του κορυφαίου σύγχρονου Ηπειρώτη συγγραφέα Γιάννη Καλπούζου. Συναρπαστική, γλαφυρή και χειμαρρώδης η παρουσίαση από τον ίδιο το λογοτέχνη κατέκτησε το Κορινθιακό κοινό.Και σε άλλα με υγεία!

AΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟ-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ! ΕΝΑ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ 1992 ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΜΑΣ "ΤΑ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΝΕΑ"